หน้าหนังสือทั้งหมด

ปฐมม์มนต์าปสาทกานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 151
152
ปฐมม์มนต์าปสาทกานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 151
ประโยค - ปฐมม์มนต์าปสาทกานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 151 สองบทว่า อนุตฺตา อหนุสุง ความว่า วรรณะแห่งสิริที่ใหม่ เอี่ยมอย่างอื่นแก่ กิญฺญูหล่านนั้น ได้เป็นผู้มี น้ำวะ ด้วยวรรณะนั้น บทว่า ปินฺทุริยา ความว่า คือ
เนื้อหานี้กล่าวถึงบทวรรณะแห่งสิริที่ใหม่ในกิญฺญูหล่าน ว่ามีผิวพรรณผุดผ่อง บรรยายถึงลักษณะของผู้มีน้ำวะและคุณธรรมที่ทำให้บริสุทธิ์ ทั้งยังมีการเปรียบเทียบกับความเป็นมนุษย์ที่รักษาความบริสุทธิ์ดังกล่าว
ปฐมสมัณปาสกานคาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 153
154
ปฐมสมัณปาสกานคาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 153
ประโยค - ปฐมสมัณปาสกานคาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 153 บรรดาบทเหล็านั้น สองบทว่า สนฺโต สิวิชชมามา มีคำอธิบายว่า " มีอยู่ และหาได้อยู่." บทว่า อิฐ คือ ในสัตว์โลกนี้. สองบทว่า เอว โทมั มีว่า ความปรารถนาในส่วน
ในบทนี้มีการอธิบายเกี่ยวกับบทเหล็านั้น ซึ่งรวมถึงการพูดถึงโจรภายในและภายนอกในพระศาสนา โดยพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงความคิดเกี่ยวกับโจร ๕ จำพวก นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงความหมายของคำว่า 'ปฏิกุญฺญํ' ในบร
การบูชาผู้มีคุณธรรม
155
การบูชาผู้มีคุณธรรม
ประโยค - ปฐมมันทอภาคสภาปสาทกาสภา ภาค ๑ หน้า 154 เกิดขึ้นแก่ผู้อื่นภายนอก อย่างนี้ว่า "เมื่อไรหนอ ? เราจึงจัดเป็นผู้สนิกับร้อยหนึ่งหรือพันหนึ่งแวดล้อมแล้ว เที่ยวอารีไปณาคมินคมและราชธานี อันคุโสสัยและบ
บทความนี้สำรวจความหมายของการบูชาผู้มีคุณธรรมในศาสนา พร้อมกับวิธีการถวายปัจจัยและการทำกิจกรรมที่แสดงถึงความเคารพ. ผู้ที่ถวายปัจจัย ๔ และแสดงความเคารพด้วยการทำกิจกรรมต่าง ๆ จะถือว่าถูกบูชา. คนที่มีจิตใจ
ปฐมมัญจปาสาทิกา แปล ภาค ๑ หน้า 155
156
ปฐมมัญจปาสาทิกา แปล ภาค ๑ หน้า 155
ประโยค - ปฐมมัญจปาสาทิกาแปล ภาค ๑ หน้า 155 ข้อว่า โส อภิรน สมเยน มีความวา ภิกษุผูเลวรามนั่น ครั้งคิดในส่วนเบื้องต้น อย่างนั้นแล้ว สมเคราะหภิกษุเลวราม ผู้ไม่มีความกตavaลับในสิกขา พึ่งผูดา องทอง หูกหลีก
เนื้อหาว่า โส อภิรน สมเยน มีกล่าวถึงภิกษุผู้เลวรามที่ไม่มีความสำรวมในสิกขาและการกระทำต่าง ๆ ที่ทำให้หลงลืมสติ โดยมีการสำเหนียกธรรมเนียมของคนหลอกลวงและการแสดงตัวในทางบวชอย่างผิด ๆ บทความนี้มีการเน้นถึง
ปฐมมัณฑนาปสาทิกาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 157
158
ปฐมมัณฑนาปสาทิกาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 157
ประโยค - ปฐมมัณฑนาปสาทิกาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 157 ข้อความ อนุกรม อพุธมานุสราอนุชัเสติ มีความว่า ภิกษุผู้ถวายทราม ย่อมกล่าวหา คือโจษ ด้วยอุทิศาวิญญุตู ซึ่งไม่มีอยู่ ในบุคคลนั้น ภิกษุผู้หลับบุคคลนี้มีอยู่
บทความนี้นำเสนอวิเคราะห์ข้อความจากปฐมมัณฑนาปสาทิกา โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับการแสดงท่าทีของภิกษุในการแจกจ่ายทรัพย์และการบริหารงานในวัด คำกล่าวที่สำคัญในวรรณาดังกล่าวบ่งบอกถึงความสำคัญของการไม่แจกจ่าย
ปฐมมัณปาสากานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 163
164
ปฐมมัณปาสากานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 163
ประโยค - ปฐมมัณปาสากานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 163 [อนุบัญญัติฤๅตุกฺปาริชฺ] ครั้งเมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงอนุญัติตฤตุกฺปาริชฺ ทำให้หน้าก็นี้ขึ้นด้วยอำนาจของบุตร อย่างนั้นแล้ว เรื่องสำคัญว่าได้บรรลุแม่้
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทรงอนุญาตตฤตุกฺปาริชฺ เพื่อแสดงถึงความสำคัญในการบรรลุพระอรหัตผล อภิญฺญาและพระธรรมสงฆ์ที่มีความสำคัญต่อการแสดงว่าได้บรรลุพระอรหัตผล ซึ่งกล่าวถึงภูมิปัญญาและความสำคัญที่เกี่ยวข้องกั
ปฐมมันปาสกากาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 164
165
ปฐมมันปาสกากาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 164
ประโยค(๓) - ปฐมมันปาสกากาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 164 สองบทว่า อญญัณ พุทธารัฐ ความว่า ได้พยากรณ์พระอรหัตผล คือ ได้บอกแก่อมุกข์หลายว่า "อาณโส ! พวกเราได้รับรฺษฎะ- อรหันต์ผลแล้ว กิฏิที่จะทำ พวกเราได้สำเร็
บทนี้กล่าวถึงการพยากรณ์พระอรหัตผลของพระอรหันต์ว่า ทำให้ผู้ที่บรรลุไม่หวั่นไหวถึงการดำรงอยู่ในการบรรลุนิพพาน และความสำคัญของการละกิเลส จึงไม่เกิดมานะ แสดงให้เห็นถึงเส้นทางสู่การบรรลุธรรมที่สูงส่งและการ
การเจริญวิปัสสนาและความเข้าใจทางจิต
166
การเจริญวิปัสสนาและความเข้าใจทางจิต
ประโยค - ปฐมมันุปสากทาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 165 ความหลับนอนเป็นต้น แต่มิใช่เกิดขึ้นแก่ท่านผู้เริ่มเจริญวิปัสสนา มีศีลบริสุทธิ์ดี ไม่ประมาทในธรรมฐาน ข้ามพันความสงสัยแล้ว เพราะกำหนดนามรูป จับไปอัดไว้ได้ ย
เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของการเจริญวิปัสสนาในชีวิตของบุคคลที่มีศีลบริสุทธิ์ โดยการทำความเข้าใจในนามรูปและกำหนดความจริงของธรรมชาติของจิต ซึ่งเป็นการพัฒนาความรู้และการเข้าถึงพระอรหัตผล ผ่านประสบการณ์แล
ปฐมมันตปสากทานแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 166
167
ปฐมมันตปสากทานแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 166
ประโยค - ปฐมมันตปสากทานแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 166 คือ ท่านผู้ได้ฌาน และพระอรหันต์หลาย บทว่า อาตุปนิกาย มอร์ธวิเคราะห์ว่า วิญญาณ้อมน้อมอุตร- มนุษยธรรมนันข้ามในบาต น หรือว่า ย่อมอ้อมตนเข้าไปในอุตรินิมุสธรร
หน้าที่ 166 ของหนังสือปฐมมันตปสากทานนี้ กล่าวถึงคำสอนของพระอรหันต์เกี่ยวกับอุตรินิมุสธรรมและความสัมพันธ์ของวิญญาณกับบาต ในการนำธรรมเข้าไปสู่การปฏิบัติ โดยอธิบายถึงการปรากฏตัวของธรรมและความที่วิญญาณทำใ
อริยาภัทสนะและญาณทัสสนะ
168
อริยาภัทสนะและญาณทัสสนะ
ประโยค - ปฏิมันต์ปะสาทิกาแปล ภาค 1 - หน้าที่ 167 Signed: จึ่งชื่อว่า อริยาภัทสนะ. ญาณทัสสนะอย่างประเสริฐ อย่างสามารถ คือ แก้วกล้า สามารถกำจัดกิเลส มือในอุทธมุณฑรรรมต่างประเภทร มีงานเป็นดังนี้ หรือว
บทความนี้ว่าด้วยอริยาภัทสนะว่าเป็นญาณทัสสนะที่มีความประเสริฐ และสามารถกำจัดกิเลสได้ โดยกล่าวถึงลักษณะของญาณทัสสนะที่ทำให้เกิดความรู้เหนือในอุทธมุณฑรรรรรมัน รวมทั้งบทบาทของญาณและความสัมพันธ์กับการมีควา
การบรรลุธรรมในพระพุทธศาสนา
170
การบรรลุธรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปฐมมนต์ของกานตกาแปล ภาค ๑ หน้า 169 4. ข้อว่า ท่านได้รับบรรลุไหม? คือ เป็นคำถามถึงโอกาส มีคำอธิบายว่า "ในโอกาสไหม? คือในที่พักกลางคืน ในที่พักกลางวัน ที่โคนต้นไม้ มีฤทธิเทพ หรือในวิหารหลังไหน
บทความนี้อธิบายถึงการสอบถามเกี่ยวกับการบรรลุธรรมในพระพุทธศาสนาผ่าน 6 ฐานะ ที่รวมถึงการตรวจสอบความก้าวหน้าในธรรมภายใน โดยเน้นถามถึงการละกิเลส และการได้รับธรรมพร้อมกับวิธีการที่ใช้ในการบรรลุ ผลลัพธ์ที่ไ
ปฐมสมันปาตากาสากะแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 171
172
ปฐมสมันปาตากาสากะแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 171
ประโยค- ปฐมสมันปาตากาสากะแปลง ภาค ๑- หน้าที่ 171 ภิญญทัั้งหลาย ผู้เทสูด เป็นผู้ลัดในการเรียนและการสอบถาม ย่อม สามารถสอบสวนฐานะทั้ง ๖ เหล่านี้ ให้บาวสะอาดได้. [ เรื่องสอบสวนดูปฏิปักษ์ของภิญญผู้ฉลาดว่า
ในบทนี้กล่าวถึงการสอบสวนฐานะทั้ง ๖ ของภิญญและความสำคัญของอาณุมปฏิปทาในการบรรลุถึงพระนิพพาน โดยเน้นความบริสุทธิ์และไม่ประมาทในการปฏิบัติ และเปรียบเทียบการปฏิบัติของภิญญกับพระนิพพาน รวมถึงความกลัวในการท
ปฐมมัญญาปาสากกาแปล ภาค ๑
174
ปฐมมัญญาปาสากกาแปล ภาค ๑
ประโยค(๑) - ปฐมมัญญาปาสากกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 173 อันนี้ ภิกษุผู้อาจปราชิกนั้น (ละภิกษุภาวะ) เป็นคณากัล หรือ เป็นอุบาสก เป็นอารามิกะ หรือเป็นสามเณร ยอมเป็นผู้ควร เพื่อยัง ทางสวรรค์ให้สำเร็จ ด้วยคุณธร
ในบทนี้กล่าวถึงคุณธรรมที่สำคัญในการเป็นภิกษุผู้อาจปราชิก เช่น ศีลและความบริสุทธิ์ ที่ช่วยนำไปสู่สวรรค์หรือพระนิพพาน โดยท่านพระอุบาลีได้แสดงอาการและวาทกรรมที่แสดงถึงการไม่รู้และการพูดพล่อยในบริบทของการ
การแปลและอธิบาย ปฐมมันปสาทกามา ภาค ๑
175
การแปลและอธิบาย ปฐมมันปสาทกามา ภาค ๑
ประโยค - ปฐมมันปสาทกามาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 174 ปราช稱ถึง ๓ ก่อน คำที่เหลือ ชื่อว่ารกุฐชัชแล้วแปล เพราะมีนันย์ ดังคาไว้แล้วในเบื้องต้น และเพราะนี้คือความชัดเจน จะนี้แหละ [ อธิบายทางภาษาอังกฤษ ] พระผู้
เนื้อหานี้สำรวจการแปลและตีความคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้าในปฐมมันปสาทกามา โดยเน้นไปที่การจำแนกลักษณะและประเภทของอุตริมุณธรรม การแสดงความเข้าใจผ่านอารมณ์และจิตใจของผู้เรียนรู้ พร้อมยกตัวอย่างและการอธิบา
ปฐมมันตุปสาทกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 175
176
ปฐมมันตุปสาทกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 175
ประโยค - ปฐมมันตุปสาทกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 175 อธิบรร ที่พื้นด้วยดี หรือที่พื้นจากกลาสมืออย่างต่าง ๆ เพราะ- ฉะนั้น อธิบรรคนั้น จึงอ้างว่าโมฆะ ก็แล้ว วิญญาณนี้นั้น ท่าน เรียกว่า " สงคุตรวิมังก์ " เพร
ในหน้าที่ 175 ของปฐมมันตุปสาทกา ประโยคที่กล่าวถึงการระบุอธิบรรและธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับสงคุตรวิมังก์ สื่อถึงภาระและการควบคุมจิตใจ เพื่อการศึกษาธรรมที่แท้จริง นอกจากนี้ยังมีการอธิบายวิชชา ๓ ได้แก่ บู
ปฐมมณ์ต้นปาสักกําแปล - ภาค ๑
177
ปฐมมณ์ต้นปาสักกําแปล - ภาค ๑
ประโยค - ปฐมมณ์ต้นปาสักกําแปล ภาค ๑ - หน้า 176 ผู้กล่าวว่า "ข้าเจ้ามีปกติได้สัมผัสปฐมสมที่เป็นโลกุตระ ข้าพเจ้ามีปกติได้สัมผัสปรารถนา... อินทรีย์... พล... โพชงค... อธิบายบรร มือง ๘ ที่เป็นโลกุตระ." ส่ว
เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการสัมผัสปฐมสมที่เป็นโลกุตระในพระพุทธศาสนา และการวิเคราะห์อากัปกิริยาของภิกษุที่กล่าวคำเกี่ยวกับประสบการณ์ที่มีในมาหาภัย โดยเฉพาะการละราคะและอิจฉา ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับค
บทเรียนเกี่ยวกับปราชิกในวิปัสสนา
178
บทเรียนเกี่ยวกับปราชิกในวิปัสสนา
ประโยค - ปฐมสมันดาปสากาเปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 177 เนื่องด้วยท่านว่า "ข้าพเจ้ายินดีเฉพาะในสุขภาวะ ด้วยนามชื่อนี้" ภิญูนี้แหละ พึงทราบว่า "เป็นปราชิก." ก็ บรรดาวิชา ๘ ที่ครูสอนไว้ในพระสูตรหลาย มีองค์พุท
เนื้อหาเกี่ยวกับการเรียนรู้ของวิปัสสนาและการอธิบายถึงสิ่งที่ถือเป็นปราชิกในทางพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการปฏิบัติและความรู้เรื่องอภิธรรมที่ถูกค้านจากผู้ที่ไม่ชำนาญในเรื่องนี้ พร้อมการยกต
การตีความคำสอนในพระไตรปิฎก
183
การตีความคำสอนในพระไตรปิฎก
ประโยค - ปฐมนิเทศคาปสาทกาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 182 คำว่า ปุพพเภศสุด โชติ ความว่า ในส่วนเบื้องต้นที่เดียว บุคคลนั้น ย่อมมีความคิดอย่างนี้ว่า "เราขกล่าวเท่านั้น" คำว่า ภณุตสุด โชติ ความว่า บุคคลนั้น กำลั
บทความนี้เสนอการตีความคำว่า ปุพพเภศสุด, ภณุตสุด และ ภณิตสุด ในบริบทของการพูดและความรู้ ตามหลักการในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะในเรื่องของการรับรู้และการกล่าวคำ กล่าวว่า บุคคลย่อมมีความคิดที่แตกต่างกันในแต่ละช
ปฐมมัญชาปสาวาคนา - เรื่องราวทางจิตและความรู้
184
ปฐมมัญชาปสาวาคนา - เรื่องราวทางจิตและความรู้
ประโยค- ปฐมมัญชาปสาวาคนาแปล ภาค 1 หน้าที่ 183 เท็จ '' แต่เมื่อกล่าวย่อมรู้ว่า '' เรากล่าวเท็จ,'' แต่เมื่อกล่าวแล้วก็รู้ อยู่ว่า '' เรากล่าวเท็จ'' ภูมิ่นั้น พระวินัยธรไม่พึงปราบบัณฑิต. เพราะสำเนียงต้นส
เนื้อหานี้กล่าวถึงการพูดเท็จและความรู้ในระดับต่างๆ โดยเน้นว่าการเรียนรู้และการเข้าใจจิตใจมีความสำคัญในพระวินัยธร การอภิปรายเกี่ยวกับปัจจัยในการเกิดขึ้นของจิตและความรู้ในภิกษุ ส่งผลต่อการพัฒนาจิตใจและค
การตีความบทธรรมในพระสูตร
186
การตีความบทธรรมในพระสูตร
ประโยค(๓) - ปฐมสัมมปาปากากาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 185 ส่วนมากว่า "วิธาย สญญ์" นี้ชื่อว่าเป็นเพียงสัญญาที่เป็น ไปด้วยอำนาจกฤษณะธรรมที่มีกำลังว่าธรรมทั้งปวงในที่นี้ ฐานว่า "ไม่เลย อึกว่าสัมมชนุสาวก" นี้
บทความนี้วิเคราะห์การตีความคำสอนในพระสูตรพบว่าความรู้ที่กล่าวถึงนั้นเกี่ยวข้องกับอำนาจธรรมที่มีผลในการเข้าใจอดีตและอนาคต ผู้ที่ไม่มีความเข้าใจก็เหมือนจะไม่มีปัญญา บทสอนต่าง ๆ จะถูกถ่ายทอดเพื่อให้ทุกคน